Μαρία Θωίδου: Της Αγάπης Το Μετάξι

Τη Μαρία Θωίδου τη θυμάμαι από τον δίσκο της «Η γυναίκα και το μήλο» που είχε βγει από τον «Μύλο». Στη Θεσσαλονίκη ήταν ήδη γνωστή (είχε κάνει και το δίσκο «Της αγάπης το μετάξι) τόσο για το ιδιαίτερο ηχόχρωμα της φωνής της όσο και για τη σοβαρή δουλειά που έκανε πάνω σε αυτό που λέμε έντεχνο τραγούδι. Τραγουδίστρια, στιχουργός και τραγουδοποιός, η Θωϊδου γεννήθηκε το 1968 στην Φλώρινα και οι σπουδές της δείχνουν και την πολυπλοκότητα του ήχου της. Σπούδασε μουσική και κλασσικό τραγούδι στο Νέο Ωδείο Θεσσαλονίκης, στην Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας και στην Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου της Λειψίας. Τα τραγούδια της δείχνουν ακριβώς αυτό το παίδεμα στη μουσική όσο και στο στίχο ιδιαίτερα αν ακουστούν και μία δεύτερη φορά. Βρίσκεται στο μουσικό χώρο από το 1987 με τη δική της δημιουργία, έχει κάνει τέσσερις δίσκους με αρκετά γνωστό το «Της νύχτας τα μακρυά μαλλιά» που μετείχε και ο Σωκράτης Μάλαμας ενώ έχει συνεργαστεί στη σκηνή και με πολλούς άλλους καλούς μουσικούς όπως: Νίκος Παπάζογλου, Λουδοβίκος των Ανωγείων, Θύμιος Ατζακάς, Αντώνης Ανισέγκος, Σωκράτης Σινόπουλος, Κώστας Θεοδώρου, Γκόραν Μπρέγκοβιτς, B.Chemirani, H.Chisholm κ.α. Μετέχει ακόμα σε πολλά φεστιβάλ και συνεργάζεται τα τελευταία 8 χρόνια με σύνολα όπως το Armos Ensemble, το Tropos Quartett, Cornucopia Berlin κ.α Είναι και απόφοιτους Νηπιαγωγών και σήμερα εργάζεται ως μέλος του ειδικού επιστημονικού προσωπικού (Ε.Ε.ΔΙ.Π.) στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπου και οργανώνει τα μουσικά σύνολα των φοιτητών ενώ έχει αναπτύξει, όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό της, μουσικοπαιδαγωγική δράση σε σχολεία, ωδεία και πολιτιστικά κέντρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αυτήν την περίοδο, αφού πέρασε μια δεκαετία σχεδόν στην Ευρώπη και πιο πολύ στο Βερολίνο, βρίσκεται στην Ελλάδα και κάνει συχνές εμφανίσεις. Σίγουρα είναι μία από τις ενδιαφέρουσες μουσικές επισκέψεις που είχαμε τα τελευταία χρόνια στην πόλη μας, τουλάχιστον για το χώρο που καλύπτει το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι. Είναι και απόφοιτους Νηπιαγωγών και σήμερα εργάζεται ως μέλος του ειδικού επιστημονικού προσωπικού (Ε.Ε.ΔΙ.Π.) στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπου και οργανώνει τα μουσικά σύνολα των φοιτητών ενώ έχει αναπτύξει, όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό της, μουσικοπαιδαγωγική δράση σε σχολεία, ωδεία και πολιτιστικά κέντρα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Αυτήν την περίοδο, αφού πέρασε μια δεκαετία σχεδόν στην Ευρώπη και πιο πολύ στο Βερολίνο, βρίσκεται στην Ελλάδα και κάνει συχνές εμφανίσεις. Σίγουρα είναι μία από τις ενδιαφέρουσες μουσικές επισκέψεις που είχαμε τα τελευταία χρόνια στην πόλη μας, τουλάχιστον για το χώρο που καλύπτει το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι.

Μαρία Θωϊδου Της Αγάπης Το Μετάξι ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟ ΜΕΤΑΞΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΔΕ ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΜΕ ΤΗ ΜΙΛΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΘΑ 'ΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝ ΘΑΛΑΣΣΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΟΛΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΟΡΧΗΣΤΡΙΚΟ Download from Rapidshare

Les étés grecs

Si tu savais comme les étés peuvent être beau en Grèce, quand les incendies ne brûlent pas tout.
Ces soirées dans un petit village au bord de la mer mais en même temps si proche des montagnes.
Ces soirées dans un petit village dans les montagnes mais en même temps si proche du bord de mer.
Ces soirées d’été où les musiciens grecs quittent la capitale et vont chanter dans les petits festivals qui se tiennent dans tel petit village de montagne ou dans un coin perdu de telle île. Parfois de petits concerts où les musiciens jouent et chantent parfois sans micro, un peu comme dans une fête de famille.
Comme j’aimerais te faire découvrir tout cela, ces villages et ces concerts dans cette ambiance magique: au milieu des oliviers, avec le parfums du basilique dans les jardins; au bord de mer, avec le doux murmure des vagues qui viennent mourir sur la plage. Ces odeurs et ces bruits qui nous enivreraient tendrement lors de nos promenades vespérales.
Comme j’aimerais vivre et partager avec toi cette légèreté des soirées estivales en Grèce: cette joyeuse insouciance qui rythme la vie des gens dans ce petit pardis depuis des milliers d’années.
Et qui nous donnera envie d’y faire grandir une autre génération.

Mais tout cela est du passé, des rêves jamais réalisés…
Des rêves qui ne se réaliseront jamais?
A toi de me le dire.